thumb|240px|right|„Parlament” thumb|240px|right|Rzeźba nagrobna Tamar Brut-Eytan (hebr. תמר איתן) (ur. 5 marca 1919 w Łodzi, zm. 5 stycznia 2020nekrolog, Haaretz/Menucha, 6 stycznia 2020) – izraelska rzeźbiarka pochodzenia polskiego.
Życiorys Urodziła się jako Tamar Brut w Łodzi, w rodzinie syjonistów. Mając pięć lat wyjechała z rodzicami do mandatu Palestyny, gdzie zamieszkali w Tel Awiwie. Po ukończeniu szkoły podstawowej Geula uczyła się w Gimnazjum Herclija, w 1936 rozpoczęła naukę projektowania biżuterii i rzeźby w Akademii Sztuk Pięknych i Wzornictwa Besaleela. Nauczycielem rzeźby był Ze’ew Ben-Cewi, a wykłady z malarstwa prowadził Mordechaj Ardon. W 1938 wyjechała do Paryża, gdzie studiowała na École nationale supérieure des beaux-arts, po wybuchu II wojny światowej wróciła do mandatu Palestyny i zamieszkała w Alummot. W latach 1943–1946 służyła w armii brytyjskiej w Korpusie Pomocniczym Kobiet jako kreślarka, początkowo w Hajfie, następnie w klasztorze Bat Galim i w Tel el-Kebir w Egipcie. W Hajfie poznała oficera Hagany Jospeha Eytana, po ślubie zamieszkała w kibucu En ha-Szofet, gdzie pracowała w polu i nauczyła się krawiectwa. Po zakończeniu wojny studiowała rzeźbę w Instytucie Avni pod kierunkiem Moszego Sternshusa.