Według stanu z marca 1939 nadał był oficerem 1 Szpitala Okręgowego na stanowisku kierownika naukowego.

Był specjalistą chorób skórnych i wenerycznych. Miał wykłady i prelekcje na tematy medyczne (np. o chorobach zwyradniających, o gruźlicy skóry). Był działaczem Izby Lekarskiej warszawsko-białostockiej, w której był pisarzem i przewodniczącym kasy pogrzebowej, a w styczniu 1932 został wybrany członkiem zarządu tej Izby. Działał też w Związku Lekarzy Państwa Polskiego.

Jego żoną została pochodząca z Sanoka Aldona Helena Mozołowska (ur. 1890, siostra lekarzy oraz oficerów WP Stefana i Włodzimierza, też działająca we lwowskiej organizacji „Promień”, wpierw zamężna z Jakubowskim, synem właściciela Bóbrki, zmarłym tragicznie pracownikiem naukowym Politechniki Lwowskiej, także służąca w Legionach Polskich i również lekarz medycyny – o specjalności chorób wewnętrznych, 9 lipca 1920 była matką chrzestną – wraz z Józefem Piłsudskim – dla swojego bratanka Jana Mozołowskiego, odznaczona Medalem Niepodległości.). W latach 20. zamieszkiwali przy ul. Miedzianej 6 w Warszawie, a do 1939 przy ul. Czerwonego Krzyża 21.