2 Karty Narodów Zjednoczonych mówiący o priorytecie dyplomacji nad metodami siłowymi w sporach międzynarodowych; Pozostający na terytorium Cesarstwa Japonii żołnierze alianccy niezwłocznie opuszczą kraj; Żołnierze Cesarskiej Armii Japońskiej, którzy do 1951 roku jeszcze nie wycofali się do Japonii, bądź pozostają za granicą jako jeńcy, zostaną wycofani lub odesłani do kraju; Alianci oddają Japonii uzbrojenie i inne mienie wojskowe, które zostało przez nich zdobyte podczas walk w ciągu 90 dni od podpisania traktatu; Japonia wypowiada traktat w Germain-en-Laye (1919), oraz konwencję z Montreux (1936); Japonia wypowiada traktat wierzycielski z Republiką Weimarską (1930); Japonia wypowiada Protokół Bokserski; Japonia uznaje wyroki na wydanych przez Japończyków w 1947 bądź schwytanych przez aliantów japońskich żołnierzy osądzonych za zbrodnie wojenne, uznając wyłączne prawo trybunałów międzynarodowych do ewentualnego zastosowania prawa łaski (punkt bez mocy prawnej ze względu na niezgodność z Konstytucją Shōwa); Japonia podejmuje się zawarcia niezwłocznych, dwustronnych traktatów morskich, handlowych, lotniczych i stabilizacyjnych z państwami-stronami traktatu; Japonia powinna wypłacić reparacje państwom alianckim, na których terytorium toczyła walki, szczególnie w obszarze infrastruktury i ratownictwa.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Traktat z San Francisco · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.