Tak więc, jak ostrzega kosmolog Anthony Aguirre, „[…] byłoby skrajnie głupie (i samolubne) pozwolić, aby ta możliwość kierowała własnymi działaniami w każdej kwestii życia i śmierci”.
Historia Hugh Everett nie wspomniał w żadnej ze swoich prac o kwantowym samobójstwie ani o kwantowej nieśmiertelności. Jego praca była pomyślana jako rozwiązanie paradoksów mechaniki kwantowej. Biografia Everetta autorstwa Eugeniusza Szychowcewa stwierdza, że „Everett mocno wierzył, że jego teoria wielu światów gwarantuje mu nieśmiertelność: jego świadomość, jak twierdził, jest zobowiązana na każdym rozgałęzieniu do podążania tą ścieżką, która nie prowadzi do śmierci”See Eugene Shikhovtsev’s Biography of Everett: Keith Lynch remembers 1979–1980.. Peter Byrne, autor biografii Everetta, oznajmił, że Everett również prywatnie omawiał kwantowe samobójstwo (takie jak granie w rosyjską ruletkę i przetrwanie w zwycięskiej gałęzi), ale dodaje, że „jest jednak mało prawdopodobne, aby Everett podpisał się pod tym poglądem [kwantową nieśmiertelnością], ponieważ jedyną pewną rzeczą, jaką gwarantuje, jest to, że większość twoich kopii umrze, co nie jest racjonalnym celem”.