Na mistrzostwach świata w 1994 w Meksyku wywalczyła dwa brązowe medale: w wyścigu jedynek na 200 metrów (za Ritą Kőbán z Węgier i Anną Olsson) i w wyścigu czwórek na 200 metrów (z Alison Herst, Klarą MacAskill i Corriną Kennedy), a także zajęła 4. miejsce w wyścigu jedynek na 500 metrów. Zdobyła trzy medale na mistrzostwach świata w 1995 w Duisburgu: złoty w konkurencji czwórek na 200 metrów (razem z Herst, Kennedy i Marie-Josée Gibeau) oraz srebrne w wyścigach jedynek na 200 metrów (za Kőbán, a przed Olsson) i na 500 metrów (za Kőbán, a przed Susanne Gunnarsson ze Szwecji).
Na igrzyskach olimpijskich w 1996 w Atlancie zdobyła srebrny medal w wyścigu jedynek na 500 metrów, przegrywając z Kőbán, a wyprzedzając Josefę Idem z Włoch. Zdobyła trzy złote medale w konkurencji jedynek na mistrzostwach świata w 1997 w Dartmouth, wygrywając wyścigi na 200 metrów (przed Idem i Jacqui Mengler z Australii), 500 metrów i 1000 metrów (oba przed Idem i Ursulą Profenter z Austrii.