Katarzyna Kazak z d. Sroka (ur. 1 września 1877, zm. 23 marca 1943 w Brzózie Królewskiej) i Sebastian Kazak (ur. 13 stycznia 1870, zm. 23 marca 1943 w Brzózie Królewskiej) – polscy rolnicy, zabici za pomaganie Żydom podczas II wojny światowej. Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Sprawiedliwi wśród Narodów Świata, uhonorowani przez minister kultury, dziedzictwa narodowego i sportu Magdalenę Gawin w ramach projektu Instytutu Pileckiego Zawołani po imieniu.
Życiorys Zawarł związek małżeński z Katarzyną z domu Sroką, z którą miał dwie córki, Agnieszkę i Józefę. W czasie okupacji niemieckiej małżeństwo Kazaków prowadziło gospodarstwo rolne w Brzózie Królewskiej, gdzie udzielili schronienia dzieciom sąsiada, Pinchasa Wachsa. Pod koniec 1942 r. zaczął także udzielać pomocy Chanie Stiller, której córka była przyjaciółką najmłodszej z córek Kazaków. Dodatkowo, w gospodarstwie Kazaka kryjówkę znaleźli żydowscy mężczyźni, jeden z nich znany jako Chyla Chym.