Podczas gdy cesarz Filip i jego brat, Jan de Gravina, książę Achai, koncentrowali się odpowiednio na północnej i południowej części półwyspu, sam Walter zaatakował centrum, aby w ten sposób odwrócić uwagę Katalończyków. Jednak kampania nie przyniosła oczekiwanych rezultatów, nie licząc zaangażowania florenckiego rodu Acciaiuoli w sprawy greckie.
W tamtym okresie Walter szczególnie związany był z księciem Kalabrii Karolem, synem Roberta Mądrego, który był jego najbliższym współpracownikiem i zwolennikiem jego powrotu na tron ateński. W połowie lat 20. został wysłany przez Karola do Florencji, która poddała się władzy Andegawenów ze względu na kryzys wewnętrzny. Walter na czele 400 rycerzy wyruszył do miasta, gdzie dotarł 17 maja 1326 roku. Wraz z żoną rezydował w skromnym pałacu Palazzo Mozzi. Przez ponad dwa miesiące zastępował w rządzeniu księcia Kalabrii, aż do czasu jego przybycia. Florentczycy dobrze wspominali krótki okres jego rządów w mieście. Kronikarz florencki Giovanni Villani opisał hrabiego Brienne w następujący sposób: “[Walter] wiedział jak mądrze rządzić, był roztropnym i życzliwym panem”.