O jego konwersji mówiono już w 1613 i wiązano ją nominacją na kasztelanię lubelską, ale był to proces długi, zupełnie osobisty. Interesował się kultem maryjnym, praktykował posty, prosił synody o zgodę na przyjmowanie komunii na klęcząco (kalwiniści przyjmowali ją na stojąco). W 1615 roku zdecydowany na konwersję oddał katolikom kościoły w Kliczkowicach i Opolu Lubelskim, a kurii przekazał swoje prawa kolatorskie. Zmarł pod koniec 1616 roku, jego uroczysty katolicki pogrzeb odbył się 13 lutego 1617 roku w kościele katolickim w Opolu Lubelskim.
Rodzina W 1600 r. poślubił gorliwą ewangeliczkę, Barbarę Leszczyńską (ok. 1582–1654), córkę Andrzeja wojewody brzeskokujawskiego. Związał się tym samym z najważniejszą protestancką rodziną w Koronie. W małżeństwie tym doczekali się kilkorga dzieci: Mikołaja (ok. 1604–1672) gruntownie wykształconego na protestanckich uczelniach, ale który był katolikiem i nie zrobił kariery, Krzysztofa (ok. 1606–1639), podobnie jak brat wykształcony, katolik, został księdzem, dawał ślub swojemu kuzynowi Bogusławowi Leszczyńskiemu, Rafała (zm. 1629), zmarły młodo, ewangelik reformowany, Jerzego (1615–1662) kasztelana lubelskiego, ewangelik reformowany Floriana (ur. ok. 1616, zm. przed 1660), ewangelik reformowany i żołnierz w Niderlandach, Annę Marię, żonę Marcina Reja, Barbarę Elżbietę (ur. ok.