W okresie PRL rozpracowywany przez służby w ramach kilku akcji. Poddawany był wielokrotnym zatrzymaniom na 48 godzin i rewizjom, łącznie pięciokrotnie skazywany na karę grzywny przez kolegia do spraw wykroczeń oraz objęty zakazem wyjazdu za granicę.
thumb|240px| W 1989 należał do przeciwników obrad Okrągłego Stołu oraz przeprowadzenia wyborów 4 czerwca. Od jesieni 1989 należał do Rzeszowskiego Komitetu Obywatelskiego „Solidarności”, w 1990 był jego ostatnim sekretarzem. Został przewodniczącym struktur „Solidarności” w Inwestprojekcie oraz delegatem na Wojewódzki Zjazd Delegatów. Pomiędzy 1990 a 1993 był bezrobotny, następnie do 2000 prowadził własne przedsiębiorstwo. W kolejnych latach po przebytej operacji serca pozostawał bez środków do życia, następnie pracował w firmie budowlanej, po czym w 2006 przeszedł na rentę i emeryturę. Zaangażował się także w działalność polityczną. W 1990 współorganizował lokalny oddział Porozumienia Centrum, od 1992 działał w Ruchu Trzeciej Rzeczypospolitej. Od 1995 do 1997 kierował rzeszowskimi strukturami Ruchu Odbudowy Polski, w wyborach w 1997 otwierał tamtejszą listę okręgową ROP.