Ewolucja Powstanie ryjówki zwieńczonej wiąże się ze zlodowaceniami. Ryjówki późniejszej grupy ryjówki aksamitnej przetrwały chłodne okresy w refugiach. Przodkowie ryjówki zwieńczonej przetrwali na południowym zachodzie Francji i w Hiszpanii. Później z zachodu skolonizowały Alpy i przedalpejskie niziny. Nowsze badania genetyczne, w tym niezgodność drzew otrzymanych dzięki sekwencjonowaniu mtDNA i chromosomu Y, wskazują jednak na skomplikowaną ewolucję tej grupy gatunków, obejmującą hybrydyzację. O ile ryjówka zwieńczona wydaje się przypominać ryjówkę iberyjską, dane genetyczne wskazują raczej na bazalną pozycję tej ostatniej w rzeczonej grupie gatunków. Jej genom jest najbliższy pierwotnemu genomowi grupy. Tak więc stanowi ona grupę zewnętrzną kladu tworzonego przez ryjówkę aksamitną, zwieńczoną i alpejską. Wedle innych badań wyróżnić można 3 linie, prócz wschodniej obejmującej niektóre rasy ryjówki aksamitnej oraz południowej (ryjówka alpejska) także linię południowo-zachodnią obejmującą ryjówki zwieńczoną i iberyjską. Jednak badania mtDNA nie pozwalają uznać ich za gatunki siostrzane. Inny pogląd widzi w ryjówce zwieńczonej grupę siostrzaną pozostałych gatunków, a rozejście ich linii szacuje się na 0,39–0,58, średnio 0,47 miliona lat, a więc na środowy plejstocen.