Gobipteryx – rodzaj średniej wielkości wymarłego ptaka zamieszkującego tereny obecnej pustyni Gobi w kredzie późnej (ok. 75–71 mln. lat temu). Został on opisany przez polskiego zoologa Andrzeja Elżanowskiego w roku 1974. Początkowo został przypisany do bardzo wczesnych ptaków paleognatycznych, obecnie jednak uznawany jest za członka kladu enancjornitów, które wymarły pod koniec kredy.
Historia odkryć i taksonomia Rodzaj ten opisał w 1974 roku polski zoolog i paleontolog Andrzej Elżanowski. Dodatkowo Elżanowskiemu pomagały w pracach Halszka Osmólska i Ewa Roniewicz. Holotypem jest pochodząca z pustyni Gobi czaszka ptaka, odkopana przez Teresę Maryńską. Początkowo Elżanowski zaliczył znalezisko do ptaków paleognatycznych z podgromady Neornithes, kreując też rząd Gobipterygiformes i rodzinę Gobipterygidae, w swojej pracy opublikowanej w Paleontologia Polonica. Obecnie wiadomo, że takson ten należy do kladu enancjornitów, grupy ptaków odległej od współczesnych ich przedstawicieli, wymarłej pod koniec kredy. Holotyp znajduje się w Instytucie Paleozoologii PAN. Elżanowski nazwał ptaka Gobipteryx minuta, co oznacza w dosłownym tłumaczeniu „małe skrzydło z pustyni Gobi”.