Po rozpoczęciu I wojny światowej zaangażował się w działalność Głównego Komitetu Obywatelskiego, a następnie kierował Wydziałem Zdrowia Magistratu miasta Łodzi. W 1917 został naczelnikiem Wydziału Zdrowia Magistratu miasta Warszawy, został 2-krotnie wybrany do Rady Miejskiej w Łodzi – w 1917 z ramienia Polskiego Centralnego Demokratycznego Komitetu Wyborczego, a następnie w 1919. W 1922 był naczelnikiem Wydziału w Ministerstwie Zdrowia Publicznego. Ponadto pracował również jako lekarz szkolny w gimnazjum L. Lorentza w Warszawie.

Był członkiem Łódzkiego Chrześcijańskiego Towarzystwa Dobroczynności, Łódzkiego Towarzystwa Lekarskiego, Towarzystwa Lekarzy Fabrycznych, Ligi Przeciwgruźlicznej, członkiem zarządu Towarzystwa Pediatrycznego, prezesem Towarzystwa Opieki nad Niemowlętami, a także od 1921 był członkiem komitetu głównego PCK. Od 1906 należał do komitetu redakcyjnego „Czasopisma Lekarskiego”, a od 1908 był jego wydawcą wraz z Józefem Michalskim. Był również komisarzem do walki z chorobami zakaźnymi na terenie Małopolski Wschodniej.