Jego praca nad florą Palestyny zaowocowała publikacją dwóch pierwszych tomów, „Pteridophyta” (1966), i „Dialypetalae” (1972), podczas gdy jego główne dwutomowe dzieło, „Geobotanical Foundations of the Middle East”, ukazało się w 1973 roku. Najbardziej znanym dziełem jest jednak „A New Analytical Flora of Israel” (1976, po hebrajsku).

Przeszedł na emeryturę w 1967 roku, ale jako emerytowany profesor kontynuował swoje badania, jego ostatnią książką były „Rośliny Biblii” (1982).

Zmarł 15 kwietnia 1983 roku w Jerozolimie.

Jego syn, Daniel Zohary (1926–2006) był również aktywnym botanikiem specjalizującym się w udomowieniu prehistorycznych roślin.

Rośliny Anthemis zoharyana Eig (1938), Bellevalia zoharyi Feinbrun (1939) i Stachys zoharyana Eig (1948), zostały nazwane jego imieniem.

Publikacje

Zohary Michael, David Heller (ed.).