Po powrocie do rodzinnej wsi w 1959 r. zorganizował pierwszy łemkowski zespół pieśni i tańca. W latach 1960–1964 powołał do życia i osobiście prowadził kolejne zespoły: w Komańczy, Turzańsku, Łosiu, Wysowej, Gorlicach. W międzyczasie zdobywał uprawnienia instruktorskie: muzyczne kategorii III i choreograficzne kategorii II.
Zapisał dziesiątki pieśni oraz kilkanaście tańców łemkowskich. Zdobył Złote Skrzydło Ikara - I nagrodę na Drugim Rzeszowskim Jarmarku Pieśni i Tańca w Mielcu (w 1969 r.) za pokaz łemkowskich tańców ludowych. Był jednym z inicjatorów pierwszego festiwalu łemkowskiej kultury w Łosiu w 1962 r., a rok później w Uściu Ruskim [Gorlickim]. Był pomysłodawcą i współorganizatorem muzeum w Zyndranowej. Od 1964 r. prowadził w Bielance izbę pamiątek znaną jako "Muzeum Łemkowskie Pawła Stefanowskiego", gdzie eksponował własne zbiory, w tym największą ilość łemkowskich strojów ludowych w PolsceŁemkowskie Muzeum Pawła Stefanowskiego wymieniają m.in. następujące publikacje:
Muzea, izby regionalne, galerie i pracownie w woj. Małopolskim. Przewodnik, wyd. Muzeum Etnograficzne w Krakowie, Kraków 2004, s. 48.