Po ujawnieniu źródła finansowania organizacja Kongres Wolności Kultury (powołana po berlińskim spotkaniu) zmieniła nazwę na Międzynarodowe Stowarzyszenie na rzecz Wolności Kultury i działała jeszcze do 1975, będąc pewnego rodzaju konfederacją różnorakich grup narodowych i regionalnych. Niezależnie od tego spotkanie odegrało znaczną rolę, demaskując wpływ stalinizmu na umysłowość elit zachodnich i przeciwstawiając się poddańczemu wobec ZSRR kongresowi wrocławskiemu. Kongres skupił się na wolności twórczej jako koniecznemu warunkowi przetrwania i rozwoju kultury ludzkiej. Obnażył iluzję komunizmu, jako ustroju mającego teoretycznie przynieść wolność, równość i dobrobyt. David Caute w „Compagnons de route”, porównując oba kongresy, zauważył, że podobieństwa między nimi były czysto formalne, podczas gdy różnice miały charakter zasadniczy i cywilizacyjny. mały|Hannah Arendt (autorka książki „The Origins of Totalitarism”) Kongres był imprezą europejską, jednak jego realizacja nie byłaby możliwa bez pomocy amerykańskiej, tak finansowej, jak i organizacyjnej, oraz w postaci wkładu