Internowany w okresie od 6 września do 14 grudnia 1982 (kolejno w ośrodkach odosobnienia w Nysie, Strzelinie i Grodkowie), ponownie aresztowany od 23 kwietnia do 24 czerwca 1983 w areszcie śledczym we Wrocławiu. Przez osiem lat w ukryciu przy swojej pracowni prowadził podziemny punkt druku. Zajmował się tworzeniem wydawnictw okolicznościowych, obrazów i transparentów związanych z „Solidarnością”, powielaniem prasy podziemnej, a także odbitek zdjęć przedstawiających zbrodnię lubińską. Od 1982 kolporter podziemnej prasy do Lubina, organizował seanse podziemnych filmów i bibliotekę podziemnych wydawnictw. W tym samym roku został koordynatorem Solidarności Walczącej w Zagłębiu Miedziowym i jej łącznikiem z wrocławskimi strukturami. Współpracował jako reprezentant regionu z Arcybiskupim Komitecie Charytatywnym we Wrocławiu, kierował duszpasterstwem ludzi pracy przy parafii św. Maksymiliana Marii Kolbe w Lubinie. Pomiędzy 1987 a 1989 był redaktorem i wydawcą (wspólnie z Wojciechem i Jackiem Swakoniem) „Gazety Lubińskiej”. Przez sześć lat rozpracowywany przez Wydział V Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Legnicy.