Fryderyka Bacciarelli, właśc. Johanna Juliana Friederike Bacciarelli, de domo Richter (ur. 21 maja 1733 w Dreźnie, zm. w Warszawie) – niemiecka miniaturzystka i pastelistka, malarka nadworna polskich królów.

Życiorys mały|lewo|Stanisław August Poniatowski, krąg Fryderyki Bacciarelli mały|Pomnik Marcelego Baciarellego i jego żony Fryderyki w katedrze św. Jana w Warszawie Urodziła się 21 maja 1733 w Dreźnie, w artystycznej rodzinie Richterów. Pobierała nauki malarstwa u Charlesa Hutina oraz u Marcella Bacciarellego. W 1753 roku rozpoczęła pracę dla dworu drezdeńskiego, zaś dwa lata później wyszła za mąż za Bacciarellego. Lata 1756–1764 spędziła w Warszawie, 8 grudnia 1759 roku otrzymała tytuł malarki nadwornej Augusta III Sasa. W 1764 roku otrzymała tytuł „académicienne agregée” w Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie, później zostając jej członkiem honorowym. Lata 1764–1766 spędziła w Wiedniu, gdzie tworzyła miniaturowe kopie obrazów dla Elżbiety Grabowskiej, po czym powróciła z mężem do Warszawy. Chorowała na epilepsję. Zmarła w Warszawie, prawdopodobnie 26 lutego 1809, lub w 1811 czy 1812 roku.