W czasie wojny przebywał w getcie w Warszawie. Wiosną 1941 roku, kiedy Judenrat zorganizował seminarium nauczycielskie, kształcił nauczycieli judaistycznych. Równolegle działał w getcie w hebrajskiej organizacji kulturalnej Tekumah od początku 1941 roku do lata 1942 roku. Współpracował z „Gazetą Żydowską”, za co był krytykowany. Tłumaczył w tym czasie na hebrajski dzieła Platona, Anakreona oraz innych greckich myślicieli i filozofów. Poza tym wygłaszał prelekcje na rozmaitych seminariach He-Chalucu, Ha-Szomer Ha-Cair, w hebrajskim gimnazjum, w towarzystwie hebraistów „Tkuma”.
W 1943 roku jego żonę i syna deportowano do Treblinki, gdzie zostali zamordowani. Mimo propozycji, nie chciał przejść na stronę aryjską, by szukać ratunku. W tym samym roku wywieziono go do esesowskiego obozu pracy w Trawnikach. W bardzo ciężkich warunkach wygłaszał nadal różne prelekcje. Komendant obozu stworzył listę wybitnych Żydów, dla ewentualnej wymiany na Niemców. Wywieziono ich do Lublina, następnie rozstrzelano w Majdanku 5 listopada 1943 roku.
Przetłumaczył na język hebrajski pisma historyczne Filona z Aleksandrii (1936); pisma filozoficzne Marka Tulliusza Cycerona (1937); trzy księgi apokryfów (1937);