Wszystkie pieniądze wydawał na wyżywienie się i na książki, zebrał dużą i cenną bibliotekę. Był obojętny na ubrania. Nosił znoszony klasyczny garnitur lub strój sportowy. Nie miał ciepłego płaszcza zimowego ani czapki. Zimą chodził z gołą głową lub w sportowej czapce z pomponem, w znoszonym lekkim płaszczu albo kurtce brezentowej i w zdeptanych butach. Pił umiarkowanie. W domu nie trzymał jedzenia ani naczyń. Nigdy nie zamykał swojego pokoju. Na początku 1973 dostał mieszkanie jednopokojowe przy ulicy Suworowa i zrazu kazał wyrzucić kuchenkę gazową, żeby zwolnić miejsce na książki.
12 czerwca 1973 Mykoła Łukasz został wyłączony z ZPU. Z powodu tego, że w marcu tego roku wysłał list do wysokich instancji radzieckich w obronie Iwana Dziuby, skazanego na 5 lat więzienia i 5 lat zesłania za «działalność antyradziecką». Chodziło o pracę Dziuby «Internacjonalizm czy rusyfikacja?».
List odniósł skutek, Iwan Dziuba został ułaskawiony (w listopadzie tego samego roku), a dla Mykoły Łukasza rozpoczął się bardzo trudny okres. Wtedy prawie nie miał środków do życia. Od 1973 do 1981 prace Łukasza faktycznie nie były publikowane (od 1979 zjawiają się niekiedy w czasopismach).