Po 1989 roku nadal zaangażowany społecznie, tworzył m.in. Małopolskie Porozumienie Organizacji Niepodległościowych oraz Stowarzyszenie „Młode Kresy”. Został wiceprezesem Czeczeńskiego Ośrodka Informacyjnego w Krakowie, działał także na rzecz Kresów Wschodnich. Pod koniec życia przez kilka lat pracował w zawodzie archeologa, prowadząc badania w rejonie Olkusza i Łosienia w Dąbrowie Górniczej (wraz ze współpracownikami odkrył tam m.in. średniowieczną hutę srebra i ołowiu). W III RP utrzymywał się m.in. prowadząc stoisko z książkami dworcu w Krakowie. Został publicystą w „Gazecie Polskiej”, przez kilka lat był także szefem jej klubu w Krakowie.

W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Porozumienia Centrum. Przez wiele lat współpracował z Janem Olszewskim, wstąpił do założonego przez niego Ruchu Odbudowy Polski. W wyborach w 1997 otwierał tarnowską listę okręgową ROP. W 2001 miał być liderem tamtejszej listy Akcji Wyborczej Solidarność Prawicy, jednak z racji wewnętrznych sporów nie został na nią wpisany.

Życie prywatne Był żonaty, miał trzy córki.