Poddawany obserwacji i rozpracowywany przez służby PRL, poddawany represjom, w tym zakazowi wyjazdów zagranicznych.

W 1989 był członkiem radzyńskiego Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”, od 1989 do 1991 kierował oddziałem Regionu Środkowo-Wschodniego NSZZ „S” oraz był wiceprezesem regionalnego NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność”. W latach 1990–1998 zasiadał w radzie miejskiej Radzynia Podlaskiego z listy KO „Solidarność” i Porozumienia Centrum, w kadencji 1990–1994 był też delegatem do sejmiku województwa bialskopodlaskiego oraz Krajowego Sejmiku Samorządu Terytorialnego w Warszawie. W 1991 z listy PC kandydował do Sejmu, był także wojewódzkim prezesem partii. Od 1996 zajmował się prowadzeniem własnej działalności gospodarczej. W 1998 kandydował z listy Akcji Wyborczej Solidarność do sejmiku lubelskiego, mandat uzyskał w 2001 w miejsce Stanisława Żmijana. W tym samym roku przeszedł do Prawa i Sprawiedliwości i został jego prezesem wojewódzkim, w wyborach parlamentarnych otwierał listę PiS w okręgu nr 7.

Przypisy