Koszt przebudowy wyniósł ponad 44 tysiące złr, a koszty budowy całego budynku z uwzględnieniem przebudowy w 1890 roku wyniósł ponad 88 tysięcy złr.
W latach 1909–1910 podczas przygotowań do Zlotu Grunwaldzkiego w ramach renowacji wykonano nową polichromię w dolnej sali gimnastycznej. Jej autorem był Józef Mehoffer. Przetrwała ona do II wojny światowej, gdy została zamalowana przez Niemców.
W okresie międzywojennym w piwnicach urządzono szatnie dla łyżwiarzy, tenisistów, toalety i bufet. Po wyzwoleniu Krakowa budynek wymagał napraw. W dolnej sali gimnastycznej pod koniec wojny urządzono stajnię dla koni. Po wysadzeniu przez Niemców mostu Dębnickiego wypadły szyby z okien i został uszkodzony dach.
Po likwidacji Sokoła budynek był użytkowany jako sala gimnastyczna. Od 1967 roku użytkował ja klub Cracovia. Został oddany Sokołowi dopiero w 1991 roku. W latach 1991–1995 przeprowadzono remont podczas którego naprawiono dach i elewację południową. W 1996 wymieniono centralne ogrzewanie, kotłownię, a dolna sala otrzymała nowe podłogi i ogrzewanie podłogowe.