bezpieczeństwa pracy i ochrony środowiska, dokonywanie corocznej oceny działalności Wspólnoty i dyrektora generalnego Wspólnoty oraz zatwierdzanie zbiorczego bilansu finansowego Wspólnoty, przedstawianie właściwym organom administracji państwowej propozycji dotyczących kształtowania ekonomicznych warunków funkcjonowania górnictwa węglowego oraz racjonalizacji zużycia węgla, rozpatrywanie innych spraw określonych w niniejszej ustawie, w odrębnych przepisach, a także przedstawionych przez dyrektora generalnego Wspólnoty.
W skład rady nadzorczej wchodziło: dwunastu przedstawicieli załóg uczestników Wspólnoty, czterech przedstawicieli Ministra Przemysłu, po jednym przedstawicielu: Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, Komitetu do Spraw Nauki i Postępu Technicznego przy Radzie Ministrów, Minister: Finansów, Minister Rynku Wewnętrznego i Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą oraz banku finansującego Wspólnotę, trzech przedstawicieli głównych odbiorców węgla kamiennego, określonych przez Ministra Przemysłu.
Rada nadzorcza liczyła 25 członków.
Prezesa rady nadzorczej oraz wiceprezesa powoływał i odwoływał Minister Przemysłu spośród członków rady nadzorczej.