Podkowiec (Rhinolophus) – rodzaj ssaków z rodziny podkowcowatych (Rhinolophidae).
Rozmieszczenie geograficzne Nietoperze zaliczane do tego rodzaju zamieszkują Eurazję, Afrykę i Australię.
Charakterystyka Długość ciała (bez ogona) 28–99 mm, długość ogona 11,1–61 mm, długość ucha 10–46 mm, długość tylnej stopy 5,3–21 mm, długość przedramienia 33–81 mm; masa ciała 3,3–45 g. Podkowcowate różnią się od pozostałych nietoperzy tym, że wydają ultradźwięki przez nos, co sprawia, że ich nos przybiera niezwykłe kształty. Śpiące lub odpoczywające zwierzęta otulają ciało skrzydłami, tak że wyglądają jak zwisające ze ściany sakiewki.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1799 roku francuski przyrodnik Bernard Germain de Lacépède w rozdziale zatytułowanym Tabela podziałów, podgrup, rzędów i rodzajów ssaków w publikacji swojego autorstwa o tytule Przemówienia otwierające i zamykające kurs historii naturalnej. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) podkowiec duży (R. ferrumequinum).