Treść ksiąg złoczyńców Księgi złoczyńców zawierały najczęściej dokładny zapis całego przebiegu postępowania sądowego. Można było w nich znaleźć wypowiedzi stron, zeznania świadków, zeznania oskarżonego i orzeczenia sądu. Pojawiały się też informacje kiedy i gdzie odbywał się proces, nazwiska sędziów. Często podawane było w nich również imię ojca oskarżonego. Informacje zawarte w księgach złoczyńców miały ułatwiać zwalczanie przestępczości. Posiadały walor urzędowego dowodu prawdziwości zapisanej w nich informacji uzyskanej w toku procesu inkwizycyjnego lub w późniejszych latach skargowego.
Duży wpływ na treść ksiąg złoczyńców miało też to, gdzie i kiedy zostały napisane. Ich treść zmieniała się, gdy miasta, w których były spisywane były przejmowane przez zaborców podczas rozbiorów Polski. Widać to choćby w drugiej Księdze złoczyńców sądu kryminalnego w Wiśniczu, w której po I rozbiorze zaczęła dominować austriacka procedura sądowaActa nigra maleficorum Wisniciae. Księga Czarna Złoczyńców Sądu Kryminalnego w Wiśniczu (1665-1785), oprac. W.