Teatr Wizji i Ruchu – polski teatr alternatywny, założony przez Jerzego Leszczyńskiego w 1969 roku w Puławach. Stał się jednym z najciekawszych zjawisk w historii teatru eksperymentalnego, zaś jego podstawowym środkiem wyrazu było ludzkie ciało.
Historia Teatr Wizji i Ruchu Jerzego Leszczyńskiego rozpoczął swą działalność w 1969 roku w Powiatowym Domu Kultury w Puławach. Debiutancki spektakl oparty był na twórczości Cypriana Kamila Norwida (Leszczyński zatańczył Bema pamięci żałobny rapsod). Mimo dobrych warunków do pracy, członkowie młodej trupy teatralnej musieli opuścić tę lokalizację.
Wyrzucony z Puław Teatr Wizji i Ruchu przeniósł się do Lublina, zaś w 1973 został upaństwowiony. W tym mieście Jerzy Leszczyński pokazał swoje najgłośniejsze spektakle, tj: Malczewskiego (1977), Burzę (1982) i Rzecz o Fauście (1985), jak również pomniejsze widowiska, takie jak m.in.: Krzesany, Szkoła cudów im. Pippi Loungstrump, Kain, Podróż. Nad literacką inspiracją dla teatru czuwał poeta Bohdan Zadura (w latach 1977-1987). Bo choć obywał się on na scenie bez słów to inspiracją i tworzywem do przedstawień oprócz twórczości Norwida były także dokonania: Hermanna Hesse, Alberta Camusa, Kōbō Abego, Léo Ferrégo, Jamesa Joyce'a, William Shakespeare'a, Konstandinosa Kawafisa, D.J. Enright. Inspiracją były również obrazy – m.in.