Najbardziej znanym dziełem Krochmala było More newuche ha-zman (Przewodnik dla błądzących doby współczesnej). Niedokończony rękopis zredagował Leopold Zunz i wydał w 1851 roku. Tytuł nawiązywał do dzieła Mojżesza Majmonidesa (1135–1204). Autor – wykorzystując dorobek myśli żydowskiej oraz myślicieli nieżydowskich – zawarł w nim krytyczną analizę ewolucji judaizmu w przeszłości oraz współczesnej sytuacji społeczeństwa żydowskiego, postulując odrzucenie błędnych koncepcji oraz modernizację.

Krochmal był znakomitym mówcą i niezwykle uważnym uczniem. Przez długi czas nie dało się go skłonić do opublikowania jakichkolwiek wyników swoich badań, na skutek oszczerstw rzucanych na niego z powodu przyjaznej korespondencji z hakhamem sąsiedniej karaimskiej społeczności Kokusowa. Krochmal bronił się w okólniku przed tymi oskarżeniami.

Nie był płodnym pisarzem. Oprócz niektórych esejów hebrajskich w czasopismach (Sulamith, 1818; Ha-Ẓefirah, Żółkiew, 1824;