W 1890 lub w 1896 roku kamienica, wraz z sąsiednią kamienicą nr 19, została rozebrana, a w ich miejsce wzniesiono nowy pięciokondygnacyjny, trzyosiowy dom handlowy należący do firmy „Weichenhan”. Jego projektantem był Robert Hönsch. Konstrukcja budynku była murowano-szkieletowa ze stropami na stalowych belkach. Nowy budynek był pokryty dachem kalenicowym, w którym znajdowały się dwie lukarny; w osi środkowej umieszczony został neorenesansowy szczytWidok kamienicy (po prawej stronie). W osi środkowej miał dwukondygnacyjny wykusz z balkonem na czwartej kondygnacji, a pod wykuszem znajdował się portal wejściowy z balkonem i z kamiennymi tralkami. Okna w zewnętrznych osiach, w drugiej kondygnacji miały formę secesyjno-barokowe, były trzyskrzydłowe, łukowe; nad portalem umieszczono pojedyncze okno również zakończona łukiem. W dwóch zewnętrznych osiach na boniowanym parterze wstawiono duże witryny sklepowe, podobnie jak na trzech kolejnych kondygnacjach. We wnętrz budynku zastosowano nowe rozwiązania, m.in. wykonano szklane stropy na trzech górnych kondygnacjach, co miało doświetlić pomieszczenia dzięki umieszczonemu świetlikowi dachowemu.