Wiktoria GrzywaczW opracowaniach podawane są różne formy nazwiska "Ewy": w Słowniku biograficznym działaczy ruchu ludowego, Warszawa 1989, s. 137 oraz Słowniku biograficznym kobiet odznaczonych Orderem Wojennym Virtuti Militari pod red. Elżbiety Zawackiej, t. 1 A-G, Toruń 2004, s. 231 jej biogram widnieje pod nazwiskiem "Grzywacz Wiktoria". Natomiast Józef Guzik, w opracowaniu Działacze i partyzanci Ziemi Miechowskiej 1939-1945, Wawrzeńczyce 1983, s. 22 podaje formę: Wiktoria Gaweł-Grzywaczowa, podobnie jak Słownik biograficzny żołnierzy Batalionów Chłopskich Mariana Wojtasa, t. IV, Lublin 2007, s. 167. W niektórych opracowaniach notowana jest też pod nazwiskiem z lat wojny, Wiktoria Gaweł, zob. np. Barbara Matusowa-Kwiatkowska, Na partyzancki poszły bój…, Warszawa 1976, s. 414. (ur. 5 kwietnia 1915 w Goszycach, ówczesny powiat miechowski, zm. 20 czerwca 1971 w Skarżysku-Kamiennej) – żołnierz ZWZ/AK, szef kwatermistrzowskiej służby kobiet w sztabie 106 Dywizji Piechoty Armii Krajowej. Kawaler Srebrnego Krzyża Virtuti Militari.