Włodzimierz Wójcik (ur. 29 maja 1932 w Łagiszy, zm. 30 września 2012 w Sosnowcu) – polski historyk literatury, krytyk, eseista, edytor. Profesor zwyczajny, twórca Zakładu Literatury Współczesnej Instytutu Nauk o Literaturze Polskiej Uniwersytetu Śląskiego.
Życie prywatne Syn Andrzeja Wójcika i Otylii Wójcik z domu Nikodem. Od 1957 był żonaty z Zofią Jolantą Jaworowską, ma z nią syna Andrzeja który jest magistrem inżynierii środowiska.
Wykształcenie
Studiował polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1956 roku uzyskał tytuł magistra. Po studiach pracował jako polonista w krakowskich i nowohuckich szkołach średnich. W 1969 roku został starszym asystentem, a w 1970 roku adiunktem w Instytucie Filologii Polskiej UJ. W 1988 roku uzyskał tytuł profesora, a w 1992 roku profesora zwyczajnego na Uniwersytecie Śląskim.
Książki autorskie Włodzimierza Wójcika Lista wybranych książek: Staff i Różewicz (1999) Zofia Nałkowska (1973) Słowo za słowo. Szkice o twórczości Tadeusza Różewicza (1998) Legenda Piłsudskiego w Polskiej literaturze międzywojennej (1987) Powrót do Nałkowskiej (2004)
Odznaczenia i nagrody Uhonorowany m.in. Nagrodą Ministra Nauki, Nagrodą Wojewódzką Katowic, Nagrodą Miasta Sosnowca oraz wielokrotnie Nagrodą Rektora UŚ.