Bernhard Ernst Scholz (ur. 30 marca 1835 w Moguncji zm. 26 grudnia 1916 w Monachium) – niemiecki kompozytor i dyrygent.
Życiorys Uczył się u Ernsta Pauera w Moguncji, Siegfrieda Dehna w Berlinie i Antonio Sangiovanniego w Mediolanie. Początkowo wykładał w konserwatorium w Monachium, później działał jako dyrygent w Norymberdze i Zurychu. W latach 1859–1865 był drugim kapelmistrzem na dworze w Hanowerze, w sezonie 1865–1866 dyrygował Società Cherubini we Florencji. W następnych latach działał jako dyrygent i pedagog w Berlinie. Od 1871 do 1882 roku dyrygował koncertami Orchesterverein we Wrocławiu. W 1883 roku został, jako następca Joachima Raffa, dyrektorem konserwatorium we Frankfurcie nad Menem, na którym to stanowisku pozostał do przejścia na emeryturę w 1908 roku. Opublikował podręcznik Lehre vom Kontrapunkt und der Nachahmung (Lipsk 1904).