Na początku maja 1919, uzbrojona w cztery 155 mm haubice produkcji francuskiej bateria, przybyła przez Niemcy w rejon Zamościa i dalej skierowana została do Grupy gen. Jędrzejewskiego działającej w rejonie Rozwadów-Rozdół. Następnie baterię przerzucono na Śląsk, gdzie zajmowała stanowiska w rejonie Zagórza. Pobyt na Śląsku wykorzystano przede wszystkim szkolenie. 1 września 1 bateria 1 pac została przemianowana na 1 baterię 11 pac. W styczniu 1920 bateria przegrupowała się do Grudziądza i I/11 pac już całością sił przeszedł do Chełmna. Tu nastąpiła reorganizacja oddziału − zlikwidowano dowództwo II/11 pac oraz dowództwo pułku. Ostatecznie jednobateryjny I/11 pac mjr. Aleksandra Batorego 7 maja 1920 odjechał na front wschodni wchodząc w skład Grupy Poleskiej. 24 maja 1 bateria zajęła SO w rejonie Rzeczycy. Wyróżniła się skutecznie zwalczając ogniem bolszewickie pociągi pancerne. Pod Ozierszczyzną zlikwidowała próbę forsowania Dniepru niszcząc szereg łodzi i innych środków przeprawowych. Na początku czerwca została przewieziona koleją w rejon Nachowa, gdzie przez kilka dni wspierał ogniem własną piechotę. 26 czerwca, prowadząc działania opóźniające, przeszła na linię rzeki Ippa w rejonie Ptyczy. Tu, 30 czerwca zwalczała sowieckie statki na Prypeci. Zniszczyła dwa z nich i uszkodziła monitor.