Nad oknami pierwszego piętra znajdowały się na przemian segmentowe i trójkątne naczółki.
W 1890 lub w 1896 roku kamienica, wraz z sąsiednią kamienicą nr 18, została rozebrana, a w ich miejsce wzniesiono nowy pięciokondygnacyjny, trzyosiowy dom handlowy pokryty dachem kalenicowym z neorenesansowym szczytemWidok kamienicy (po prawej stronie).. Jego projektantem był Robert Hönsch. W osi środkowej miał dwukondygnacyjny wykusz, a pod nim portal wejściowy. W dwóch zewnętrznych osiach na boniowanym parterze wstawiono duże witryny sklepowe, podobnie jak na trzech kolejnych kondygnacjach. Właścicielem budynku była firma „Weichenhan”.
W okresie międzywojennym zlikwidowano szczyt budynku i zaadaptowano poddasze do funkcji użytecznej wstawiając ciąg małych okienKamienica po przebudowie w okresie międzywojennym..
Po 1945 roku W wyniku działań wojennych w 1945 roku kamienica uległa zniszczeniu. Wraz z kamienicą nr 19 została odbudowana w latach 1956–1957 według projektu architektów Emila Kaliskiego i Stanisława KoziczukaZabytek.pl -biała karta. Została odbudowana, nawiązując w formie do kamienicy barokowej, i podniesiona o jedną kondygnację. Pilastry zostały zastąpione przez lizeny, nie odtworzono oryginalnego portalu, a autorem rzeźby do obecnego portalu był profesor Antoni Mehl; projekt nie miał nic wspólnego z wcześniejszym portalem barokowym.
Przypisy
Bibliografia
D-19