Wytyczonych były jedynie kilka dróg (obecne ulice Na Równi, Szaflarska, Ku Studzionkom i Podtatrzańska), przy których znajdowało się kilkanaście zabudowań.
Sytuacja zmieniła się w nowych warunkach politycznych po wojnie. Rozpoczęcie działalności w 1955 roku przez Nowotarskie Zakłady Obuwia (późniejsze Nowotarskie Zakłady Przemysłu Skórzanego "Podhale") spowodowało gwałtowny napływ ludności do Nowego Targu. W tym czasie miasto liczyło około 12 tysięcy mieszkańców, mieszkających głównie w niewielkich domach drewnianych i kamienicach zlokalizowanych w Rynku i okolicznych ulicach.
Początkowo pracownicy kombinatu byli dokwaterowywani przymusowo w istniejących budynkach. Budownictwo komunalne na osiedlu Świerczewskiego (obecnie Topolowym) nie było w stanie pomieścić przybywającej ludności. Zapadła decyzja o budowie nowych budynków, początkowo na osiedlu Bór i przy ul. Królowej Jadwigi.