USS Dewey (DD-349) – amerykański niszczyciel typu Farragut, drugi oddany do użytku z serii ośmiu okrętów zbudowanych dla marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych w latach 30. XX wieku. Brał aktywny udział w wojnie na Pacyfiku podczas drugiej wojny światowej.
Budowa Stępkę pod niszczyciel położono 16 grudnia 1932 roku w stoczni Bath Iron Works na wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych. Wodowanie odbyło się 28 lipca 1934 roku, a okręt został oddany do użytku 4 października 1934 roku. Nazwa niszczyciela pochodzi od nazwiska amerykańskiego admirała Georga Deweya. Był to pierwszy okręt o tej nazwie w historii marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych.
Historia Okres przedwojenny (1934–1941) Pierwszym dowódcą został kapitan Harry Wilbur Hill. Początkowy okres prób oraz szkolenia załogi, okręt spędził na Karaibach w okolicach Guantanamo. Później niszczyciel udał się do bazy w Norfolk, skąd 1 kwietnia 1935 roku odbył rejs na zachodnie wybrzeże Stanów Zjednoczonych do bazy w San Diego, do której został przebazowany. W następnych latach okręt brał udział w wielu szkoleniach i manewrach floty na Pacyfiku. Odbył rejsy na Alaskę oraz do Ameryki Południowej. W okresie od 4 stycznia do 12 kwietnia 1939 roku, okręt powrócił na Atlantyk, gdzie uczestniczył w dorocznych ćwiczeniach "Fleet Problems".