Aż do siedemnastego wieku Lebor Gabála Érenn była wciąż akceptowana jako dokładna i literacko zgodna z prawdą historyczną o Irlandii. Czerpał z niej Geoffrey Keating podczas pisania swojej historii Irlandii, Foras Feasa ar Éirinn, była również używana przez autorów Kronik Czterech Mistrzów. Współcześni uczeni podchodzą znacznie bardziej krytycznie do tej pracy. Uważa się jednak, że może zawierać zapisy wczesnej historii Irlandii, aczkolwiek fragmentaryczne i zniekształcone. Najwięcej wątpliwości wzbudza zawarte w Lebor stwierdzenie, że najazd Galów miał miejsce w dalekiej przeszłości - około 1500 p.n.e. – oraz założenie, że wszyscy mieszkańcy chrześcijańskiej Irlandii byli potomkami pierwszych galijskich najeźdźców. Faktycznie, najazd Galów - przedstawiony w Lebor Gabála Érenn jako osadnictwo Milezjan - był najpóźniejszą z celtyckich inwazji Irlandii; miał miejsce po 150 r. p.n.e.

Lebor Gabála Érenn została przetłumaczona na język francuski w 1884. Pierwsze kompletne angielskie tłumaczenie R. A. Stewarta Macalistera powstało w latach 1937-1942.