Pierwszy medal zdobył na mistrzostwach świata w Lizbonie, gdzie był drugi w wyścigu ze startu wspólnego. Przegrał tam tylko z Óscarem Freire z Hiszpanii, a wyprzedził Słoweńca Andreja Hauptmana. Od tego momentu przez kilka lat niezmiennie pozostawał kapitanem drużyny narodowej. Na igrzyskach olimpijskich w Atenach w 2004 roku zdobył złoty medal w tej samej konkurencji. Wyścig ze startu wspólnego wygrał także na mistrzostwach świata w Salzburgu w 2006 roku i rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Stuttgarcie. W 2004 również miał duże szanse na zdobycie wysokiego miejsca na MŚ, lecz w zdobyciu medalu przeszkodziła mu kontuzja kolana.
2 października 2005 zwyciężył w klasyku Züri-Metzgete, zaliczanym do ProTour, a 15 października 2005 w klasyku Giro di Lombardia, również zaliczanym do ProTour. W klasyfikacji generalnej UCI ProTour 2005 zajął 8. miejsce. W roku 2006 ponownie wygrał lombardzki klasyk i ponownie znalazł się na 8.