Natychmiast po przybyciu do Paragwaju zaczęła aktywnie udzielać się w kręgach artystycznych i intelektualnych stolicy. Wystawiła swą pierwszą sztukę w 1927 r., wraz z mężem wzięła udział w wystawie ceramiki, współpracowała z wieloma czasopismami kulturalnymi i literackimi. Publikowała w nich, oprócz tekstów, także swoje drzeworyty i linoryty. Nawiązała współpracę ze stacją radiową El Orden i jako pierwsza kobieta w Paragwaju została dziennikarką radiową. W latach 1929–1932 przebywała z mężem w Hiszpanii; w Madrycie zorganizowali wspólną wystawę rzeźb i ceramiki. Po powrocie nawiązała współpracę z dramaturgiem Roque Centuriónem Mirandą, z którym wystawiła serię sztuk teatralnych. W 1934 r. Andrés Campos Cervera otrzymał stypendium rządu hiszpańskiego i wraz z Josefiną zamieszkał w Manises (Walencja). Tam zastała ich wojna domowa. Małżeństwo podejmowało starania, aby wydostać się z Hiszpanii, jednak Andrés ciężko zachorował i zmarł 11 lipca 1937 r. Dopiero w 1938 r. Josefinie udało się wyjechać przez Barcelonę do Marsylii, a stamtąd przez Argentynę do Paragwaju. W Asunción założyła Museo de Cerámica y Bellas Artes Julián de la Herrería (1938), które znalazło się później na liście muzeów latynoamerykańskich UNESCO. W 1956 r.