Objawy Patogen atakuje rośliny już podczas wschodu siewek. Na ich pędach nadziemnych pojawiają się zgrubienia, a następnie podłużne smugi o ołowianoszarej barwie. Później takie smugi pojawiają się także na kolejnych liściach cebul. Porażone liście są zgrubiałe i nienaturalnie powyginane. W miejscu pęknięć skórka rośliny pęka, odsłaniając skupiska czarnych zarodników (teliospor). Powstające rany powodują, że większość porażonych roślin przedwcześnie obumiera.
Epidemiologia Teliospory patogenu mogą przetrwać w ziemi kilka lat. Kiełkując, tworzą strzępki wrastające do siewek cebuli jeszcze przed ich wschodem. Rozwijają się w ich tkankach wytwarzając teliospory. Urocystis cepulae najlepiej rozwija się w dość niskiej temperaturze 10–19 °C przy umiarkowanej wilgotności gleby. W Polsce sprzyjają mu długotrwałe wiosenne chłody i przedwczesny siew nasion.
Zwalczanie Najważniejsze jest przestrzeganie co najmniej 5-letnich przerw między uprawami cebuli z siewu na tym samym polu. Jest to podstawowa metoda zapobiegania tej chorobie. Pewne znaczenie ma także zaprawianie nasion. Używa się do tego fungicydów benzimidyzalowych (tiofanat metylowy), oksatinokarboksyanilidynowych (karboksyna) i triazolowych (tebukonazol). Stosuje się je w podwyższonej ilości (do 20 g/kg nasion). Nie należy nasion wysiewać zbyt wcześnie.
Przypisy
Kategoria:Grzybowe choroby roślin