Jako utalentowany samouk w dziedzinie techniki wojskowej, okres urlopowania wykorzystywał na prace konstrukcyjne. Pracował nad karabinem powtarzalnym oraz nad swoim najważniejszym wynalazkiem – karabinem maszynowym Odkolek – przeładowywanym energią gazów prochowych odprowadzanych przez boczny otwór lufy, przy czym lufa była chłodzona powietrzem i wyposażona w tym celu w żebrowanie. W owym czasie ciężkie karabiny maszynowe miały standardowo lufy chłodzone wodą. Nie udało mu się uzyskać uznania dla swojej konstrukcji w armii austro-węgierskiej, która w tym czasie we własnej ocenie była wyposażona w ciężką broń maszynową odpowiadającą standardom światowym i jednocześnie zmagała się z wyzwaniem przezbrojenia się w karabiny powtarzalne. W tej sytuacji sprzedał swoje patenty koncernowi Hotchkiss & Company, który po dalszych pracach rozwojowych podjął w 1897 na ich podstawie produkcję systematycznie ulepszanych kolejnych modeli ciężkich karabinów maszynowych. Spośród nich Hotchkiss mle 14 stał się podstawowym ciężkim karabinem maszynowym armii francuskiej w końcowych latach I wojny światowej.