Od czerwca 1945 roku do sierpnia 1947 roku służył w Polskich Siłach Zbrojnych, w charakterze oficera ds. sanitarnych w 1 Dywizji Pancernej. Od 1946 roku działał w Polskim Czerwonym Krzyżu, organizując transporty leków, wyposażenia, sprzętu i materiałów szpitalnych do Polski. Po powrocie do kraju zaangażował się w działalność PCK w Koninie, od 1948 roku pełnił funkcję wiceprezesa Zarządu Powiatowego PCK w Koninie. W 1950 roku został wybrany prezesem Zarządu Powiatowego i funkcję tę pełnił do 1975 roku. Jednocześnie pracował jako nauczyciel chemii w I Liceum Ogólnokształcącym w Koninie i kierownik apteki.
W latach 50. XX wieku przez dwie kadencji był radnym Miejskiej Rady Narodowej. W latach 1951–1953 pełnił funkcję kierownika Stacji Pogotowia Ratunkowego w Koninie, a w latach 1957–1961 przewodniczącego Społecznego Komitetu Pogotowia Ratunkowego. W latach 1953–1981 był kierownikiem Apteki PKP w Koninie. W 1975 roku został wybrany na prezesa Zarządu Wojewódzkiego PCK w Koninie i funkcję tę pełnił do 1984 roku, następnie został prezesem honorowym tego zarządu.