Pierwszy literacki sukces Nicolas osiągnął w 1768 roku, dziełem „Stópka Fanchetty”. Jego pozycję na paryskim rynku umocniła wydana rok później książka „Pornograf”Jerzy Łojek, Wiek markiza de Sade, s. 121.. Przez lata 70. poświęcił się wyłącznie pisaniu, odnosząc mniejsze lub większe sukcesy, jednocześnie nawiązując wiele nietrwałych romansów – po rozstaniu z Agnes nigdy jednak nie zdecydował się na stały związek. Mieszkając w odosobnieniu zdziwaczał, prowadził ekscentryczny tryb życia i ukrywał przed znajomymi swój adres. Z czasem zaczął kreślić na murach ważne dla siebie sentencje oraz wydarzenia z własnego życia, jednak w drugiej połowie XIX w. napisy owe zatarły się bezpowrotnie.
Strefa miłosna Restif posiadał obsesję na punkcie kobiecych stóp. Seksuolodzy proponowali, by fetysz stóp nazwać od jego nazwiska „restifizm”.Utrzymywał relacje romantyczne z dużą ilością kobiet jednocześnie, co przełożyło się na utworzenie przez niego „kalendarza”, w którym każdej z swoich kochanek przypisał odpowiedni dzień w roku. Niektóre dni są opatrzone dwoma nazwiskami, jako że Restif miał więcej kobiet aniżeli dni w rokuJerzy Łojek, Wiek markiza de Sade, s. 113.. Równocześnie posiadał kompleks kazirodztwa, wyobrażał sobie, że kobiety, z którymi utrzymywał stosunki seksualne były jego córkami.