Epidemiologia Okrywa nasienna porażonych ziarniaków jest bardzo delikatna i podczas zbiórki zboża zazwyczaj pęka uwalniając teliospory, nawet przy tradycyjnym zbiorze. Teliospory dostają się na powierzchnię gleby i powierzchnię zdrowych ziarniaków. Wraz z nimi mogą być transportowane na duże odległości.
W glebie, w zależności od jej rodzaju i od pogody, teliospory mogą przetrwać 5–10 lat. Źródłem infekcji stają się te teliospory patogenu, które znalazły się na powierzchni ziemi, do ich kiełkowania bowiem niezbędne jest światło. Kiełkujące teliospory tworzą podstawki ze sporydiami. Ich kiełkowaniu najbardziej sprzyja temperatura . Taka tempratura np. utrzymuje się pod okrywą śnieżną na niezamarzniętej ziemi. Ze sporydiów wyrasta grzybnia infekujące młode siewki zbóż. Kiełkowanie teliospor trwa dość długo (około 3-5 tygodni). Natężenie choroby zależy od inokulum (liczby teliospor patogenu na jednostce powierzchni ziemi), oraz od temperatury otoczenia w tym okresie.
Ochrona Najważniejsze jest przestrzeganie przepisów kwarantannowych, które uniemożliwiają rozprzestrzenianie się choroby na inne rejony. Dużą rolę odgrywa uprawa odmian odpornych, lub przynajmniej mniej podatnych na tę chorobę. Zaprawianie nasion tylko w niewielkim stopniu zmniejsza nasilenie choroby. W przypadku pojawienia się choroby należy zrezygnować z uprawy na tym polu pszenicy i żyta co najmniej przez 5 lat.
Przypisy
Kategoria:Grzybowe choroby roślin