Morfologia i rozwój Endobiont, którego strzępki rozwijają się między komórkami zaatakowanych roślin. W zalążniach porażonych kwiatów zbóż powstają kupki teliospor. Porażone ziarno jest nieco większe od zdrowego, stąd też kupki zarodków są niecałkowicie ukryte za plewami. Są proszkowate, o barwie od bladej przez ciemno czerwonawą do czarnobrązowej, złożone z zarodników wymieszanych ze sterylnymi komórkami. Komórki sterylne są kuliste, szkliste, cienkościenne, gładkie, o średnicy 10–18 (średnio 13,7) µm, tylko rzadko z osłoną. Zarodniki (teliospory) kuliste lub prawie kuliste, żółtawe do czerwonawo-brązowych, o średnicy 16–25 (średnio 19,9) µm. Mają ściany pokryte wielokątną siateczką, wymiary 1,5–3 µm × 3–5 µm. Zwykle mają niepozorną otoczkę, wystająca niewiele poza rzeźbę ściany lub rzadko o grubości do 5 µm.
Podczas żniwa teliospory uwalniają się i zanieczyszczają glebę i zdrowe ziarno. W glebie, w zależności od jej rodzaju i od pogody, teliospory mogą przetrwać wiele lat. Źródłem infekcji stają się te teliospory patogenu, które znalazły się na powierzchni ziemi, do ich kiełkowania bowiem niezbędne jest światło. Kiełkujące teliospory tworzą podstawki ze sporydiami. Sporydia dokonują infekcji młodych roślin.