Występuje także w Morzu Śródziemnym (dokąd przedostał się przez Kanał Sueski), a połowy tej ryby prowadzone są w Turcji, Tunezji, na Malcie i we Włoszech na Sycylii.
Biologia Sygan marmurkowy występuje w płytkich wodach nad podłożami skalistymi i piaszczystymi. Szuka obszarów pokrytych glonami, do głębokości mniejszej niż 15 m. Zwykle występuje w ławicach od 50 do kilkuset ryb o podobnym rozmiarze. Żywi się głównie glonami. Ze względu na występowanie w płytkich wodach przybrzeżnych oraz dużą żarłoczność, często poławiany jest przez osoby niedoświadczone.
Jad oraz postępowanie Sygan, podobnie jak inne ryby z rodziny Siganidae, posiada gruczoły jadowe znajdujące się na kolcach na końcach płetw. Przy nieumiejętnym chwycie ryby kolce jadowe łatwo mogą przebić skórę i jad jest wprowadzany do ciała. Efekt jest bolesny, ale brak informacji o ofiarach śmiertelnych. Jad jest białkiem nietrwałym termicznie i każde miejsce, w którym do ciała został wprowadzony jad, powinno być jak najszybciej poddane wyższej temperaturze około 43–46 °C (np. poprzez polewanie gorącą wodą). Ofiary zatrucia powinny być obserwowane oraz leczone z powodu możliwej infekcji.