Raffaele Stern (ur. 13 maja 1774 w Rzymie, zm. 30 grudnia 1820 tamże) – włoski architekt.
Życiorys Raffaele Stern urodził się w Rzymie 13 maja 1774 roku. Jego ojciec Giovanni (1734–1794) był architektem, matka Maria Giuseppa Prò da Traffé była Francuską, natomiast dziadek Ludovico Stern był malarzem. Zawodu architekta Raffaele uczył się u boku ojca. W 1788 roku zaprojektował dom przy via Zucchelli w Rzymie. W 1793 roku projekt domu autorstwa Sterna został wybrany i nagrodzony w Petersburgu. Młody architekt miał wówczas dziewiętnaście lat. W 1795 roku został zatrudniony przez Fabrykę Świętego Piotra, zaś w 1800 roku przez Kamerę Apostolską. Od 1805 roku zaczął uczyć w Akademii Świętego Łukasza. Był zaufanym architektem Lucjana Bonapartego, dla którego projektował przebudowę Palazzo Nuñez przy via Bocca di Leone, Villa di Canino oraz Villa alla Rufinella pod Frascati. Od 1806 roku Stern nadzorował odbudowę i prace przy Koloseum. Prace, promowane za pontyfikatu Piusa VII, nie zostały przerwane w okresie rządów napoleońskich w latach (1809–1814). Na zlecenie władz francuskich Stern przygotował projekt przebudowy Pałacu Kwirynalskiego w stylu neoklasycystycznym. Przed powrotem pałacu w ręce papieskie zdołano tylko przebudować galerię Aleksandra VII na rezydencję imperialną dla Marii Ludwiki.