Zajmował się działalnością publicystyczną, jak też indoktrynacją rumuńskich jeńców wojennych.

W 1946 powrócił do Rumunii, od 1949 był profesorem w Akademii Studiów Ekonomicznych w Bukareszcie, kierował katedrą ekonomii politycznej. W 1955 został członkiem Academia Română, nie mając w swoim dorobku istotnych publikacji naukowych. Zajmował się jednak głównie działalnością partyjną, pracował w sekcji ekonomicznej komitetu centralnego partii komunistycznej, stał się jednym z jej głównych ideologów. Od 1955 do 1969 był członkiem komitetu centralnego, pełnił funkcje zastępcy członka biura politycznego (1962–1965), członka biura politycznego (1965) i członka politycznego komitetu wykonawczego (1965–1969). Od 1946 do 1975 zasiadał w rumuńskim parlamencie. Był sekretarzem generalnych ministerstwa gospodarki (1946–1947) oraz ministerstwa przemysłu i handlu (1947–1948), a następnie wiceministrem w drugim z tych resortów (1948).