Kariera naukowa W okresie studiów na Uniwersytecie Łódzkim wybrała prehistorię, jako przedmiot główny. W 1948 r. uzyskała absolutorium i uzyskała stypendium Ministra Oświaty na studia na Uniwersytecie Karola w Pradze. W 1949 r. uzyskała stopień doktora filozofii w zakresie archeologii na podstawie rozprawy pt. Przemysł rażicki a początki czeskiego neolitu.
W 1977 r. uzyskała tytuł doktora habilitowanego w zakresie archeologii pradziejowej na podstawie rozprawy pt. Późny paleolit pradoliny warszawsko-berlińskiej.
Prowadziła badania archeologiczne na licznych stanowiskach z okresu paleolitu, mezolitu, a także neolitu i wczesnego średniowiecza w Polsce i za granicą. M. in. uczestniczyła międzynarodowej ekspedycji ratownictwa archeologicznego (Combined Prehistoric Expedition) zorganizowanej w związku z budową Tamy Asuańskiej. W Polsce prowadziła badania m. in.