był w rękach konkurencyjnej Partii Demokratyczej.
W parlamencie angażował się w kwestie bezpieczeństwa, ale także aktywnie brał udział w rozwijaniu stosunków z Tajwanem. Od 2013 r. sprawował funkcję wiceministra spraw zagranicznych w gabinecie Shinzō Abe. W kolejnym roku ponownie został członkiem Izby Reprezentantów, a od stycznia 2016 r. pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych, zaś w sierpniu tego samego roku objął posadę wiceministra spraw zagranicznych w kolejnym rządzie Shinzō Abe. W 2017 r. ponownie wygrał wybory do Izby Reprezentantów, a w następnym roku objął kierownictwo Komisji Bezpieczeństwa Izby Reprezentantów. W 2020 r. objął stanowisko ministra obrony. Jest zwolennikiem poprawki do konstytucji, która rewiduje jej pacyfistyczny charakter – podczas kampanii w 2012 r. opowiadał się nawet za rozwojem potencjału nuklearnego, ale po objęciu funkcji ministra obrony wycofał się z tego postulatu.
Od 2022 r. porusza się na wózku w związku z chorobą narządu ruchu. Po zamordowaniu Shinzo Abe został odwołany w sierpniu 2022 r. ze stanowiska z związku z powiązaniami z Kościołem Zjednoczeniowym – oficjalnie z powodów zdrowotnych.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Keiō Kategoria:Japońscy ministrowie obrony Kategoria:Urodzeni w 1959