PRP-3 Wał (, 1Ж3) – wóz rozpoznania artyleryjskiego (, Podwiżnyj Razwiedywatielnyj Punkt) będący na wyposażeniu Armii Radzieckiej.
Historia Artyleria radziecka na początku lat 60. XX w. nie dysponowała wystarczającymi środkami prowadzenia rozpoznania i korygowania ognia zdolnymi do przebywania na pierwszej linii walk. Jej organizacja i wyposażenie w wielu aspektach były na poziome końcowego okresu II wojny światowej. Aby zmienić ten stan podjęto szereg projektów badawczych mających na celu dostarczenie Armii Radzieckiej nowoczesnego sprzętu niwelującego opisane braki. Postanowieniem Komitetu Centralnego KPZR i Rady Ministrów ZSRR prace nad nową konstrukcją rozpoczęto 15 lipca 1963 r.
Prace konstrukcyjne nad zaprojektowaniem mobilnego stanowiska rozpoznawczego zostały podjęte przez Czelabińską Fabrykę Traktorów. Kierował nimi główny projektant Paweł Pawłowicz Isakow. Za podstawę prac przyjęto podwozie najnowocześniejszego ówcześnie bojowego wozu piechoty BMP-1, nowy projekt otrzymał oznaczenie Obiekt 767. Aby sprostać potrzebom nowoczesnego pola walki zainstalowano na nim wyposażenie opracowane przez Instytut Naukowo-Badawczy „Sygnał” (НИИ „Сигнал”). Testy państwowe zakończono w 1971 r. Produkcja seryjna została wdrożona w 1972 r. w Rubcowskim Zakładzie Budowy Maszyn.